Nebu — przeglądarka wielomonitorowa z zapisem układów pracy

Co to robi

Zwykła przeglądarka gubi ustawienie okien przy każdym zamknięciu. Nebu nie — dlatego powstał do pracy na kilku ekranach, gdzie na każdym stoi inna aplikacja i codziennie trzeba ustawić je tak samo.

Układ pracy w pliku

Zapisujesz skrótem, otwierasz dwuklikiem. Plik pamięta monitory, karty, adresy i miejsce na stronie. Można go skopiować na inny komputer albo wysłać współpracownikowi, który otworzy u siebie ten sam zestaw okien.

Okno na wskazanym ekranie

Każda strona ma przypisany monitor i swój klawisz. Po odłączeniu ekranu albo zmianie rozdzielczości okna wracają na swoje miejsca same.

Jedna wspólna sesja

Logujesz się raz, a nie w każdym oknie osobno. Wszystkie okna dzielą te same ciasteczka i zalogowania.

Prywatność domyślnie

Blokada skryptów śledzących, odmowa kamery, mikrofonu i położenia, nagłówki DNT, okna prywatne, obsługa własnego proxy. Program nie zbiera o Tobie żadnych danych.

Integracje pisane zwykłym zdaniem

Opisujesz słowami, co ma się dziać między monitorami — na przykład „weź współrzędne z aplikacji na środkowym monitorze i otwórz je w aplikacji na prawym, z kamerą na wysokości 50 m”. Program zamienia to na przepis, pokazuje go po polsku i wykonuje dopiero po Twoim zatwierdzeniu.

Okno integracji między oknami w programie Nebu — Okno integracji: lista otwartych okien z numerami monitorów, pole na klucz AI i zapisane przepisy.

Żaden kod od modelu nie jest uruchamiany.

Model wypełnia tylko pola przepisu o ustalonym znaczeniu, a program składa z nich adres i otwiera go. Klucz AI podajesz po instalacji i zostaje zaszyfrowany na Twoim komputerze — w pobranym programie nie ma żadnego klucza.

Jak wygląda

Okno programu Nebu z paskiem narzędzi i kartami — Pasek Nebu nad treścią: nazwa strony, wybór ekranu, adres, układy, wygląd i ustawienia.

Jak się tego używa

Po instalacji program otwiera jedno okno z paskiem Nebu u góry. Dalej wszystko sprowadza się do trzech rzeczy: dodać swoje strony, rozrzucić okna po monitorach i zapisać układ.

1. Dodaj swoje strony

Otwórz Ustawienia (koło zębate na pasku albo Ctrl+,), kliknij + Dodaj stronę i wypełnij wiersz. Na koniec Zapisz.

NAZWA	Twoja krótka nazwa — widać ją na pasku, kafelku i w tytule okna
ADRES	Pełny adres z `https://`. Adresy w sieci lokalnej też działają
EKRAN	Numer monitora liczony od lewej: 1 to skrajnie lewy
SKRÓT	Klawisz `F1`–`F12`, który przeskakuje do okna tej strony
KARTY	Zaznaczone: linki „w nowym oknie” trafiają do nowej karty. Odznaczone: idą do przeglądarki systemowej

2. Rozrzuć okna po ekranach

`Ctrl+N`	nowe okno — wybierasz stronę i ekran
`Ctrl+Shift+N`	nowe okno prywatne, nic nie zostaje po zamknięciu
`Alt+1 … Alt+9`	przerzuca bieżące okno na wskazany monitor
`F1 … F12`	skok do okna strony, która ma taki skrót
`Ctrl+T` / `Ctrl+W`	nowa karta / zamknięcie karty
`Ctrl+1 … Ctrl+9`	skok do karty o tym numerze (9 = ostatnia)

3. Zapisz układ

Bieżący układ zapisuje się sam — przy każdej zmianie, co 15 sekund i przy zamykaniu. Nic nie trzeba robić, żeby jutro zastać to samo. Jeśli chcesz mieć kilka układów do przełączania, zapisz je jako pliki:

`Ctrl+Shift+S`	zapisz bieżący układ jako plik `.nebu`
`Ctrl+S`	nadpisz otwarty układ
`Ctrl+O`	otwórz zapisany układ (dwuklik na pliku też działa)
`Ctrl+Home`	ekran startowy z kafelkami stron i układów

Plik .nebu to czytelny tekst — można go skopiować na inny komputer albo wysłać współpracownikowi, który otworzy u siebie dokładnie ten sam zestaw okien.

4. Integracje (opcjonalnie)

Ustawienia → Otwórz integracje… albo przełącznik --integracje. Wklej swój klucz AI, napisz zdaniem co ma się dziać między monitorami, a program pokaże gotowy przepis po polsku. Zatwierdzasz i działa — sam po zmianie adresu w oknie źródłowym albo skrótem Ctrl+Shift+numer.

Pełna instrukcja ze zrzutami: Nebu — instrukcja (PDF).

Dla programistów

Cały kod jest otwarty: github.com/geo-sys-pl/nebu. Zero zależności produkcyjnych — program nie ciągnie w czasie działania ani jednej biblioteki.

git clone https://github.com/geo-sys-pl/nebu.git
cd nebu
npm install
npm start                                  # uruchomienie ze źródeł

node narzedzia/buduj.js publiczna          # instalator i wersja przenośna w dist/
node testy/test-bezpieczenstwo-nebu.cjs    # 40 przypadków
node testy/test-integracje-nebu.cjs        # 25 przypadków

Testy nie wymagają uruchamiania programu — wycinają funkcje wprost z main.js, więc nie da się ich zdać, usuwając zabezpieczenie. Co dokładnie sprawdzono i czego program nie ma, opisuje BEZPIECZENSTWO.md.

Licencja MIT: wolno używać, zmieniać, łączyć z innym kodem i sprzedawać, także komercyjnie — pod warunkiem zachowania w kodzie informacji o autorze.

Zanim pobierzesz

Windows pokaże „Windows chronił Twój komputer”.

Program nie ma jeszcze podpisu cyfrowego, a Windows ostrzega przed każdym niepodpisanym plikiem, niezależnie od jego zawartości. Kliknij Więcej informacji, a potem Uruchom mimo to.

Wersja	1.0.0
System	Windows 10 i 11 (64-bit)
Silnik	Electron 44.10.0 (Chromium 152)
Licencja	MIT — wolno używać, zmieniać i sprzedawać, pod warunkiem zachowania w kodzie informacji o autorze
Suma SHA-256 instalatora	`7A4FF78D51B14F664856CA3EFF681DF053A36AB140FB817D1DF9D2BF2332F08E` Sprawdzisz poleceniem `Get-FileHash plik.exe -Algorithm SHA256`
Kod źródłowy	github.com/geo-sys-pl/nebu — cały program, testy i opis zabezpieczeń
Zgłoszenia	biuro@geo-sys.pl — błędy, pytania i znalezione dziury (te ostatnie proszę zgłosić, zanim trafią do internetu)